Wyniki Międzynarodowego Biennale Architektury Kraków 2017



Jury Międzynarodowego Biennale Architektury Kraków 2017 w składzie: Grzegorz Stiasny - Polska, Kurator Biennale, Dorota Szlachcic - Polska, Sędzia referent konkursu A, Marlena Happach - Polska, Sędzia referent konkursu B, Przemo Łukasik - Polska, Sędzia referent konkursu C, Ewa Porębska - Polska, Rainer Mahlamaki - Finlandia, Viviana Musceettola - Włochy, Andor Wesselenyi-Garay - Węgry postanowiło przyznać następujące nagrody wyłonione spośród nadesłanych prac w konkursach A i C oraz po wysłuchaniu wystąpień seminaryjnych w konkursie B:
 
 
Konkurs A – konkurs architektoniczno-urbanistyczny:
 
I Nagroda: Andrzej Krzysztof Barysz, Tomasz Wróbel, „Podwórze – Pole wyobraźni”
Nagrodę przyznano za: udaną próbę pogodzenia sprzecznych cech kształtujących przestrzenie miasta średniowiecznego, tradycyjnego miasta XIX-wiecznego i urbanistyki powojennego modernizmu. Projekt umiejętnie łączy kluczowe proporcje zadanych w konkursie przestrzeni podwórzy, uzupełniając program modernistycznego osiedla, o nowe, oczekiwane społecznie elementy. Synteza historycznych doświadczeń połączona z próbą odpowiedzi na wybrane problemy współczesnych miast stwarza nową architektoniczna jakość. Pamięć jest najbardziej podstawową z ludzkich władz, toteż uzasadnione wydaje się poszerzanie się granic w ludzkiej wyobraźni. Pielęgnowanie pamięci to stały ruch człowieka po wielowymiarowej przestrzeni. Do historii miejsca, jego gęstości w przeszłości odwołuje się zwycięska praca. Autor/ autorzy tworzą struktury zieleni- rzeczywiste lub istniejące tylko w naszej wyobraźni wypełniające tkankę osiedla nową jakością. Dzięki użyciu współczesnych środków wyrazu możliwe stało się ukazanie warstwowości pamięci ludzkiej. Ogniwem spajającym elementy istniejące i projektowane, jest głęboka obserwacja i wyobraźnia.
 
II Nagroda: Marcin Kitala, Zygmunt Maniaczyk, Wieża – Centrum Promocji i Kultury Nowych Budowli Krakowa
Nagrodę przyznano za: wiarę w wolność architektonicznych idei, które w ocenie jury mają prawo iść wbrew przyjętym zwyczajom, regulacjom, czy lokalnym przekonaniom. Wydaje się godną kontynuacji tradycją krakowskiego Biennale fakt, że zostawały tu nagradzane pomysły i wizje kontrowersyjne, wyrażające chęci radykalnych przemian przestrzennych często towarzyszące zmianom społecznym, czy pokoleniowym. Archetypiczny element architektury – wieża, multiplikuje w pionie formę średniowiecznego dziedzińca, nadając przestrzeni wewnętrznej, dotychczas ukrytej za fasadami formę istotną w panoramie historycznego miasta. Wieża złożona z wielu wnętrz łączących mieszkańców krakowskiego podwórka. Wieża wyobraźni składająca się z ułożonych na sobie podwórek, po to aby z ciasnego wnętrza podnieść się na wysokość umożliwiającą widok całego europejskiego miasta. Uniwersalne spojrzenie na architekturę, które stało się startem do dyskusji i polem wyobraźni.
 
III Nagroda: Luis Navaro Jover, Carlos Sánches Farcía, „The City, Our Backyard”
Nagrodę przyznano za: jasno wyrażoną postawę krytyczną wobec przyjętych obecnie modeli rewitalizacji miast. Propozycja zwraca ponownie uwagę na architektoniczną jakość domów tworzących kwartały miejskiej zabudowy. Proponuje też korzystanie ze skumulowanej historycznie wiedzy na temat przekształceń przestrzeni miejskich i zaleca konsekwentne wcielanie jej w życie. Na uwagę zasługuje też szata graficzna tego projektu – manifestu – plakatu
The entry evokes and formulates a strong criticism towards the existing revitalisational models. It focuses again the architectural quality of the houses that form an urban block, and so introduces a new-old strategy as the alternative to the common planning methods. The grphic design of the proposal is refreshingly strong an so are the manifesto-liake sentences.
 
Wyróżnienie honorowe: Wojciech Szydłowski, Transformacja „Podwórze-Pomost” przy „Inwalidów” w Krakowie
Wyróżnienie przyznano za: realną propozycję projektową, która upowszechniona może stać się podstawowym modelem przemian zaniedbanych przestrzeni miejskich podwórzy.

 
Konkurs B – konkurs seminarium:
 
I Nagroda: Luis Navaro Jover, „Osiągnąć przejrzystość"
Nagrodę przyznano za: Doceniając główne wezwanie przedstawionego manifestu do zachowania przejrzystych zasad w miejskich procesach decyzyjnych, jury zwróciło uwagę na aktualność przekazu o zmniejszającej się roli samego projektu architektonicznego i braku sprawczości działań projektowych. Coraz częściej nawet najlepsze idee grzęzną w meandrach uwarunkowań prawnych, administracyjnych czy ekonomicznych. Autorzy nie zmierzają do rozwiązania konkretnych problemów, lecz do prześledzenia skutków podejmowanych decyzji, co prowadzi do refleksji nad słusznością konkretnych interwencji przestrzennych.
 
II Nagroda: Marta Kowalczyk, „Zeskalować przeskalowane  próba redefinicji fragmentu osiedla z wielkiej płyty Nowe Zegrze w Poznaniu”
Nagrodę przyznano za: Projekt zwraca uwagę na problemy popularnych w polskich miastach blokowisk z towarzyszącą im trudną do zdefiniowania substandardową rozległą przestrzenią pomiędzy budynkami. Rozwiązanie bazuje na idei miasta zwartego, a zastosowana forma przestrzenna odwołuje się do morfologii miasta historycznego. Projekt poprzedzony wzorcowo poprowadzonym analizami chłonności i możliwości dogęszczenia terenu. Poprzez uzupełnienie zabudowy wprowadzona zostaje zróżnicowana oferta mieszkaniowa i nowe funkcje.
 
III nagroda: Monika Arczyńska, „Różne przestrzenie, wspólne problemy  jak przywrócić miasto mieszkańcom?”
Nagrodę przyznano za: Autorzy stworzyli i sprawdzili w praktyce rodzaj przestrzennego elementarza, instrukcji wzorcowego działania w przestrzeni, łączącego energię akcji miejskich i lokalnych, oddolnych i odgórnych, dydaktycznych i praktycznych. Rozwiązanie to może z powodzeniem służyć jako modelowe i jako metoda stosowane być w innych polskich miastach.
 
Wyróżnienie honorowe: Maria Dankowska, „Podwórze Architekta Miejskiego”
Wyróżnienie przyznano za: Wychodząc od wnikliwej kwerendy historycznej, poprzez analizę późniejszych losów charakterystycznej łódzkiej przestrzeni, a także kolejnych propozycji rozwiązań projektowych autorka dochodzi do smutnej konstatacji o nieprzystawalności wybranego dla podwórka przy ul. Włókienniczej projektu do realnych potrzeb jego użytkowników.
 
 
Konkurs C – konkurs multimedialny:

Nagroda w kategorii Fotografia: Weronika Cyganik, „Duszno”
Nagrodę przyznano za: Autorka zaprasza nas na wycieczkę po podwórkach, a tak naprawdę na krawędź, do przestrzeni, która pobudza naszą wyobraźnię w poszukiwaniu interpretacji. Jest to abstrakcyjna wypowiedź, powstała z prawdziwych, autentycznych sytuacji. To prawdziwy esej fotograficzny, bardzo kompletny złożony z 6 fotografii, spójnych estetycznie, a przede wszystkim o spójnym i logicznym scenariuszu.
 
Nagroda w kategorii Film: Janusz Bartkowicz, Marcin Koszałka, „Krakowska Sztuka Chaosu”
Nagrodę przyznano za: Jury wybrało pracę „Krakowska sztuka chaosu” za dobrze wyreżyserowaną opowieść nie tylko o przestrzeni publicznej, ale również o jej użytkownikach. To świeży scenariusz i inteligentny komentarz do bieżących wydarzeń społecznych, opowiedziany konsekwentną i spójną graficznie techniką. Oszczędny w środkach, bogaty treścią, dostarczający wielu wzruszeń film, wymusza na odbiorcy poszukiwania własnej puenty i pozostawia go z niezaspokojonym apetytem.
 
Jury nie przyznało nagrody w kategorii Fotokast
 
Nagroda Publiczności:
konkurs A: Sergiu Catalin Petrea, Sabrina Ene, Sebastian Stefan Apostol, Tania Victoria Bancila, Corina Alexandra Serban, Andrei Mihai, Bosnyak, Cristina Petrea, Lights in Krakow
 
Grand Prix Międzynarodowego Biennale Architektury Kraków 2017:
konkurs C, kategoria Film: Janusz Bartkowicz, Marcin Koszałka, „Krakowska Sztuka Chaosu”
współpraca organizacyjna i techniczna: Natalia Bartkowicz-Koszałka, Julia Bartkowicz-Kiszala, Marcin Polar
 

Zachęcamy do obejrzenia - foto i wideo - relacji na FB SARP Kraków

Szczegółowe informacje dotyczące MBA KRK 2017 dostępne są na stronie: http://mba2017.sarp.krakow.pl
 
Pobierz Katalog MBA Kraków 2017 z wszystkimi pracami zgłoszonymi do konkursów.

Podsumowanie tegorocznej edycji Biennale.